بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام خداى رحمان رحيم

إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ

ما هر چيز را باندازه آفريده‌ايم.

وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ

فرمان ما نيست مگر يكى مانند اشاره چشم.

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

امثال آنها را قبلا هلاك كرده‌ايم آيا پند گيرنده‌اى هست؟

وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ

هر چه كرده‌اند در نامه‌هاى عمل هست.

وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ

هر كوچك و بزرگ نوشته شده است.

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ

متقيان در بهشتها و نهرها هستند.

فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ

در مجلس صدقى نزد خداى توانا.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ

بنام خداى رحمان رحيم؛ او خداى رحمان است.

عَلَّمَ الْقُرْآنَ

كه قرآن را به رسولش تعليم كرد.

خَلَقَ الْإِنْسانَ

انسان را آفريد.

عَلَّمَهُ الْبَيانَ

به او سخن گفتن آموخت.

الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ

خورشيد و ماه با حساب خدايى در حركتند.

وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ

علف و درخت به اراده خدا خاضع مى‌باشند.

وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ

آسمان را بالا برد و تعادل برقرار كرد.

أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ

كه در ميزان طغيان نكنيد.

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ

توزين را با عدالت بپا داريد و از ترازو كم نكنيد.

وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ

خدا زمين را براى مردم نهاد.

فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ

در آن ميوه هست و خرما كه داراى غلافهاست.

وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ

و دانه برگدار و گل.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد.

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ

اى انس و جن انسان را از گل خشكيده‌اى همچون سفال، آفريد.

وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ

و جن را از شعله خالص از آتش خلق كرد.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ

پروردگار دو مشرق و دو مغرب است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد؟

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ

دو دريا را فرستاد كه ملاقات مى‌كنند.

بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ

ميان آن دو حائلى است كه به هم تجاوز نمى‌كنند.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد؟

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ

از آن دو مرواريد و مرجان خارج مى‌شود.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد!

وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ

براى خداست نهرهاى جارى شونده كه در دريا به وجود آمده و مانند مرزها (آشكار) هستند.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد؟

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ

هر كه در زمين هست فانى شونده است.

وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ

فقط ذات پروردگارت مى‌ماند كه صاحب عظمت و تكريم است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد؟

يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ

از او مى‌خواهد هر كه در آسمانها و زمين هست خدا هر روز در كارى است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگار خود را تكذيب مى‌كنيد؟

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ

حتما براى حساب شما فارغ مى‌شويم اى دو ارزشمند.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد؟

يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ

اى جماعت جن و انس اگر مى‌توانيد از اطراف آسمانها و زمين خارج شويد خارج شويد نمى‌توانيد خارج شويد مگر با قدرتى.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ

بنام خداى رحمان رحيم؛ افزون طلبى شما را مشغول كرد

حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ

تا عمرتان سر آمد به مقبره‌ها رسيديد

كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

چنين نكنيد به زودى مى‌دانيد

ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

سپس چنين نكنيد به زودى مى‌دانيد

كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

چنين نكنيد: اگر علم خالص داشتيد مى‌دانستيد كه اينكار خطاست.

لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

حتما و يقينا آتش بزرگ را خواهيد ديد

ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس آن را كه خود يقين است خواهيد ديد

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

سپس حتما از نعمتها سؤال خواهيد شد